تازه های سایت

پربازدیدها

18. آذر 1394 - 20:19
خطرات جنبش دانشجویی
نویسنده: 
سجاد حسینی
مهمترين بخش سخنان آقاي روحاني به نظر نگارنده آن بخشي بود که گفت: «ممکن است هنوز هم فضاي دانشگاه‌ها امنيتي باشد که البته من نمي‌پسندم، زيرا ما فضاي امن مي‌خواهيم نه امنيتي.

درطول تاریخ جنبش دانشجویی محرک جامعه به سوی آرمان‌ها بوده است و این جنبش باید جامعه را از واقعیت‌های موجود به سمت آرمان‌ها هدایت کند.

 

 

اگر جنبش دانشجویی روزی از روحیه آرمان‌خواهی و عدالت‌خواهی و استکبارستیزی فاصله بگیرد دیگر جنبش دانشجویی نیست .اگر بخواهیم جنبش دانشجویی را آسیب‌شناسی کنیم، بهتر است ابتدا ببینیم این جنبش قرار بود چه مسیری را طی کند و آیا این کار را درست انجام داده یا دچار اشتباه شده است.  مهم‌ترین خطری که جنبش دانشجویی را تهدید می‌کند در رابطه با بحث استقلال این جنبش است، متاسفانه سال‌هاست جریان دانشجویی با این آسیب روبرو است. بعضا دیده می‌شود جریان دانشجویی به شاخه دانشجویی احزاب تبدیل می‌شود و یا اینکه دبیر فلان تشکل دانشجویی مسئول شاخه دانشجویی فلان حزب است.

 

در دهه هفتاد جنبش دانشجویی چون سال‌ها از جریان قدرت فاصله گرفته بود، میل به قدرت‌طلبی داشت، به همین دلیل دچار آسیب‌هایی شد.
مقام معظم رهبری به همین خاطر تاکیداتی در رابطه با جنبش دانشجویی داشتند و تاکید کردند نباید دانشجو سکوی پرتاب یک گروه برای رسیدن به قدرت شود.

 

متاسفانه برخی اوقات شاهد رفتارهایی هستیم که باعث می‌شود دانشگاه به جولانگاه احزاب تبدیل شود. اتفاقی که این روزها کم و بیش شاهد آن هستیم (دانشگاه ازاداسلامی)

 

متاسفانه می‌بینیم تشکل‌های دانشجویی توسط برخی افراد به گروه‌های اصولگرا و اصلاح‌طلب تقسیم‌بندی می‌شوند که این از اساس غلط است و در شأن دانشجو نیست که تقسیم‌بندی‌های حزبی را برای تشکل‌های دانشجویی به کار گیرند. از طرفی هم برخی از تشکل‌های دانشجویی در فعالیت‌های خود همان قواعدی را پیاده می‌کنند که احزاب از آن استفاده کردند.

 

برای رفع مشکلات جنبش دانشجویی ابتدا باید ببینیم که این جنبش چه کارهایی را نباید انجام دهد و آنها را انجام ندهد. مثلا نباید به عنوان سمپاد دانشجویی دولت و یا شاخه دانشجویی احزاب عمل کند. اینها جنبش دانشجویی را زیر سوال می‌برد و اگر مراقب نباشیم در سناریویی که طراحی شده قرار می‌گیریم.

 

جریانی به دنبال این است که هویت جنبش دانشجویی و استکبارستیزی آن را بگوید. باید پرسید چگونه می‌توانیم استکبارستیزی را از 16 آذر کم کرد.

 

همانطور که در 16 آذر سال 32 دانشجویان در مقابل آمریکا و استکبار ایستادند امروز هم باید در مقابل تفکر آمریکایی و الگوی آمریکایی توسعه بایستند. امروز خط مقدم جنبش دانشجویی مبارزه با الگوی آمریکایی است که عده‌ای سعی دارند آن را در کشور پیاده کنند.

 

 

آيا وظيفه جنبش دانشجويي و مطالبه‌گري اين قشر از جامعه تنها به نقد قدرت محدود مي‌شود؟...

اين قشر از جامعه که جماعت زيادي را هم شامل مي‌شود، به عنوان قشري تاثيرگذار و آينده‌ساز شناخته شده است. 

 

دانشجو در هر جامعه‌اي به عنوان جامعه‌اي تحصيل‌کرده که آماده دريافت آموزش‌هاي لازم است، جايگاه ويژه‌اي دارد. در جمهوري اسلامي ايران هم، اين ويژگي از ابعاد گوناگون و البته متفاوت‌تر از جوامع ديگر به ويژه جوامع غربي، اهميت بيشتري به آن داده شده است. 

 

وظيفه اصلي يک دانشجو درس خواندن و کسب علم و دانش در هر رشته‌اي که در آن مشغول به تحصيل است، مي‌باشد. رشد علمي يک کشور بستگي به جايگاه دانشگاه‌ها و دانشجويان آن جامعه دارد. 

 

اما درس خواندن تنها وظيفه جامعه دانشجويي ما نيست. رئيس‌جمهوري در جمع دانشجويان دانشگاه صنعتي شريف به مناسبت ۱۶ آذر حاضر شد و مطالبي را بيان کرد که قابل نقد است. 

 

مهمترين بخش سخنان آقاي روحاني به نظر نگارنده آن بخشي بود که گفت: «ممکن است هنوز هم فضاي دانشگاه‌ها امنيتي باشد که البته من نمي‌پسندم، زيرا ما فضاي امن مي‌خواهيم نه امنيتي.

درباره دانشجو و دانشگاه متأسفانه هر يک از دولت‌ها که بر سر کار آمده‌اند، ديدگاه‌ها و برداشت‌هاي متفاوتي از اين قشر داشته‌اند. 

 

دانشجويان ظرفيت‌هاي مناسبي براي دولت‌ها محسوب مي‌شوند، اما نبايد از اين ظرفيت خوب، بهره نامناسب برد. چرا که نه تنها دانشجويان را بدبين مي‌کند بلکه انرژي او هم در مسير مناسب به کار نمي‌رود. 

 

دانشجو نيازمند آموزش، راهنمايي، بصيرت و تفکر است و اين وظيفه اساتيدي است که سر کلاس مشغول آموزش آينده‌سازان اين کشور هستند. انقلاب اسلامي ايران نيازمند نيروهايي است که با احساس مسئوليتي که در آنها رشد کرده، سکان علم و معرفت و پيشرفت کشور را در دست بگيرد، اما اگر قرار باشد دانشجوي ما بازيچه بازي‌هاي سياسي شود، نه تنها دانش‌اندوزي و دانش‌پژوهشي آن ضربه مي‌خورد، بلکه باعث مي‌شود، ورود به سياست‌زدگي و سياست‌بازي مسير درست دانشجو را به بيراهه بکشد. 

 

رهبر معظم انقلاب در ديدار دانشجويان به تاريخ ۲۵/۷/۱۳۸۵ مي‌فرمايند: «سياست‌زدگي و سياست‌بازي به هيچ وجه مورد تاييد نيست، اما سياست‌گري و برخوردار شدن از قدرت فهم و تحليل سياسي، نياز مبرم دانشجويان و دانشگاه‌ها است.» 

 

در فضاي دانشجويي اگر سياست‌بازان رخنه کنند تا از آن نمد براي خود کلاهي بدوزند، سمي است مهلک که دانشگاه‌هاي ما را با خطر روبه‌رو خواهد کرد. 

 

همان تاريخ‌هايي که آقاي رئيس‌جمهور به آن اشاره کردند (۹۰، ۹۱، ۹۲) دانشجو فعال بود و مطالبات خود را داشت. خفقاني هم بر جامعه دانشجويي حاکم نبود. دانشجو نمي‌تواند فضاي سنگين امنيتي را تحمل کند که اگر چنين فضايي حاکم باشد مي‌شورد، يا ابزاري مي‌شود براي برخي جناح‌ها و طيف‌هاي سياسي تا از اين طريق به اهدافشان برسند. براي همين است که تأکيد مي‌شود دانشجو بايد خوب درس بخواند و خوب فکر کند و معرفتش را بالا ببرد. 

 

در جريان فتنه بخشي از قشر دانشجويان ما اسير توطئه طيف سياسي حاکم آن زمان شدند که هم خود ضربه ديدند و هم به جمهوري اسلامي صدمه وارد شد، که اگر آن بصيرت و آگاهي وجود داشت، فريب جماعت قليل آن زمان باعث نمي‌شد فتنه‌اي به نام فتنه شکل بگيرد. پس از آن هم فتنه ۸۸ بار ديگر از سوي اصلاح‌طلبان شکل گرفت. آنها دوباره سعي کردند تا قشر دانشجو را با خود همراه سازند، اما اين بار در اين زمينه موفقيتي به دست نياوردند، چرا که قشر دانشجو آگاهي و بصيرتش را افزون کرده بود. 

 

در همين سال‌هايي که اشاره به فضاي امنيتي و حتي جرأت نکردن به گفتن جنبش دانشجويي، مطرح مي‌شود، رشد علمي کشور چگونه افزايش يافته بود؟ پيشرفت‌هاي علمي در زمينه‌هاي گوناگون چگونه ميسر شده بود؟ 

 

سنت ديرينه ديدار رهبري با دانشجويان که در مقاطع گوناگون برگزار شده مؤيد اين امر است که دانشجو بدون لکنت مقابل رهبري مي‌ايستد، سؤالش را مطرح مي‌کند، انتقادش را مي‌گويد، بدون اين که ترسي داشته باشد و سپس پاسخ منطقي را هم دريافت مي‌کند. فضا اگر در دانشگاه‌ها امنيتي بود، دانشجو نمي‌توانست به اين راحتي طرح موضوع و سؤال کند. نقد قدرت، از سوي دانشجو و جنبش دانشجويي تنها نمي‌تواند يکطرفه باشد که دانشجو هم در قبال نظام و انقلاب اسلامي وظايفي دارد بس سنگين. 

 

خصوصياتي که جنبش دانشجويي بايد داشته باشد، ضداستکباري، ضدفساد، ضداشرافي‌گري، ضدحاکميت تجمل‌گرايانه و زورگويانه، ضدگرايش‌هاي انحرافي است. 

 

دانشجو را نبايد با ديد جناحي و سياسي نگريست. نياز کشور به علم و دانش و درک و فهم دانشجويي که فارغ‌التحصيل مي‌شود بسيار زيادتر از آن است که او را وارد بازي‌هاي سياسي کرد. فهم و درک و تحليل سياسي لازمه يک دانشجو در هر رشته‌اي است، اما بازي دادن آن در سياست‌بازي، ظلم به دانشجو است. والسلام علی من التبع الهدی دانشجوی رشته مدیریت .

قوانین ارسال نظر:

سفیردنا نظرات بی ارتباط با خبر و نظراتی که حاوی توهین یا افترا است را منتشر نمی‌کند.

لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری کنید.

نظرات کاربران

صبح زاگرس